Unspoken Love: Macky Part 5

"Karera tayo" sabi nya. "Paunahan makarating sa kabilang dulo"

Sumang-ayon naman ako at binigay ang gusto nya. Tuwang-tuwa sya dahil palagi syang nananalo sa akin. Makailng ulit kaming nagpabalik-balik sa magkabilang dulo ng pool.

Nang biglang........

"Ahhhhhggggg!!!!!

Naramadaman ko na lang na nanigas ang aking mga binti habang nasa ilalim ako ng tubig. Halos hindi ko maigalaw ang aking buong paa para makalangoy palapit sa gilid ng pool.

"Rhenz, anung nangyari, antayin mo ako tulungan kita umahon." tarantang sabi ni Macky habang lumalangoy papalapit sa akin upang sagipin ako sa muntikan kong pagkalunod.
Kitang kita ko sa kanyang mukha ang sobrang pag-aalala dahil sa nangyari.

"Ikaw naman kasi eh, yabang-yabang mo hamunin ako, pulikatin ka naman pala." pang-aasar nya na may halong lungkot sa kanyang mga tinig.

"Napagod lang siguro ako kasi kanina pa tayo lumalangoy, tsaka wala na rin akong exercise kaya ganyan ang nangyari sa akin." malumanay kong sagot upang ibsan ang pag-aalala nya.

"Tinakot mo ako dun ha, akala ko mawawala ka na sa buhay ko agad ng ganon-ganon lang."

Napatigil ako saglit sa aking narinig mula kay Macky. Hindi ko alam ang isasagot ko at natulala na lang habang pinagmamasdan sya sa paghihilot sa aking mga binti.

"Anung ibig sabihin niya sa mga salitang iyon?' tanong ko sa sarili ko na alam ko namang di ako kayang sagutin.

"masakit pa ba? tanong nya

"Ah, ndi na" 

"Oh tayo ka na diyan, aakayin na lng kita papuntang cottage natin para makapagpahinga ka muna" sabay kuha ng braso ko upang ilagay sa kanyang mga balikat

Habang naglalakad papuntang cottage ay bigla kong narinig ang boses ni Jhun.

"Pare anung nangyari sa iyo, bakit akay-akay ka ni Macky?" usisa ni Jhun

"Pinulikat sya habang nagkakarera kami sa paglangoy dun sa kabilang pool." sagot ni Macky

"Oh, okay ka naman na ba? Mabuti at nandiyan si Macky para sagipin ka."

Hindi na ako tumugon pa dahil nahihiya ako sa nangyari.

"Iba talaga 'to si Macky, Hero mo na duktor mo pa." si Jhun

"Sige Macky ikaw na muna bahala kay Rhenz alam ko naman na kaya mo na iyan at di mo sya pababayaan. Punta na ako dun at nang makapag-enjoy" Pamamaalam ni Jhun sabay takbo at talon sa pool.

Pinamulahan ako sa sinabi ni Jhun kaya itinungo ko na lang ang aking ulo upang di nila mahalata ang pamumula ng aking mukha.

Nang makarating kami sa cottage ay naupo na lang ako at nanahimik.

"Oh pare, samahan na lang kita dito para di ka mainip hanggang sa maging ok na 'yang mga binti mo." si Macky

"Hindi na pare, sige na punta ka na doon, ayokong masayang ang araw mo na ito dahil sa akin, ok naman ako dito eh, konting pahinga lang naman ito. I-enjoy mo na lang na kasama ang ibang tropa" siyang pagtanggi ko kay Macky.

"Hindi puede, dito lang ako, sasamahan kita kahit saan ka magpunta, babantayan kita. Ayoko na maulit ung nangyari sa iyo kanina." habang hawak nya ang aking mga kamay.

Kitang-kita ko talaga ang pag-aalala nya sa akin. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman ng mga oras na iyon. Tanging alam ko lang ay sobra akong masaya dahil sa mga ipinapakita ni Macky sa akin.  Bakit nya kailangan ubusin ang oras nya sa akin? 

Dahil na rin nahihiya na ako kay Macky, ay nagkunwari akong ayos na ang aking mga binti at pinilit na tumayo at maglakad, makirot man ang aking nararamdaman ay pinilit ko dahil ayokong masayang ang oras ni Macky dahil sa akin.

"Sigurado kang kaya mo na?" tanong nya na may pag-aalala

"Oo, ako pa!? sabi sa iyo konting pahinga lang ito eh" tugon ko na iniinda ang sakit sa aking mga binti.

Iika-ika man ay pilit kong inayos ang aking paglakad upang di nya mahalata na may kirot parin akong nararamdaman, ito ay upang di siya mag-alala pa sa kalagayan ko.

Patakbo kaming bumalik sa wave pool at naglaro na parang bata.

Maya-maya pa ay naramdaman kong may humawak sa aking mga braso.

"Oh, saan ka pupunta? Pupunta ka na naman dun sa malalim, mamaya pulikatin ka na naman diyan!" galit na tugon ni Macky sa akin

Hinila nya ako papalapit sa gilid ng pool, humigpit ang hawak nya sa aking mga braso at may puwersa habang hatak hatak niya ako. 

"Huwag ka nga makulit, masyado na ako nag-aalala sa iyo, puede ba!" galit na nakatingin sa akin.

Hindi ko alam ang isasagot ko sa kanya, masyado akong natakot sa nakita ko sa inasal nya. pero andun ung pakiramdam na masaya dahil may nag-papakita ng pagpapahlaga sa akin. Naalala ko bigla sa kanya si Kuya Rey.

Si Kuya Rey ay isa sa mga kaibigan ko nung first year high school ako sa dati kong pinapasukan na school.

Upang mawala ang galit sa mukha ni Macky ay bigla na lang akong tumawa ng pagkalakas-lakas.

"Bakit tawa ka pa ng tawa diyan? Nakita mo na ngang nag-aalala lng 'yung tao sa iyo eh nakuha mo pang tumawa diyan."  nakasimangot na sabi sabay talikod sa akin

" Sorry na, natawa lang ako dahil sa itsura mo, pangit mo magalit....." pang-aasar ko pa


"ok sige na, di na ako magmamatigas ng ulo, wag ka lang magalit. Tara na balik na tayo dun." panunuyo ko sa kanya.

"Umayos ka na nga, tara na at makalangoy na ulit" sabay batok sa akin ni Macky


Patakbo ulit kaming nagpunta sa wave pool, pero sa pagkakataong ito, di na ako nilubayan ng tingin ni Macky, sinisiguradong di na ako mawawala sa kanyang paningin. Pero dahil gusto ko siyang asarin talaga ay paminsan minsan tinataguan ko siya at sa tuwing mahuhuli nya ako ay isang malakas na batok sa ang natatanggap ko mula sa kanya. Ibang kasiyahan ang nararamdaman ko nung mga oras na iyon, saya dahil may isang kaibigan ang nandiyan at di ako iniwan sa oras na kailangan. Masaya dahil pakiramdam ko nang mga oras na iyon ay para akong salamin sa sobrang pinag-iingatan ni Macky at ayaw malamatan.

Nang mapagod kami sa pagtatampisaw sa wave pool ay napagpasiyahan na naming magbanlaw sa shower room at nang makapaghanda na dahil malapit na kami umuwi.

Nang matapos magbanlaw ay, inayos na namin ang aming mga gamit at tumuloy nang umakyat sa loob ng bus upang makapagpahinga.

Sa loob ng bus ay nakasandal ako sa may tabi ng bintana ng biglang tumabi sa akin si Macky.

"Sa susunod wag mo na gagawin iyon ha. Pinag-alala mo ako ng husto." bungad ni Macky sa akin

Laking gulat ko naman ng marinig ko ang mga katagang iyon mula sa kanya, tinitigan ko lang siya at pinagmasdan ang kanyang mukha, halata pa rin sa kanya ang pag-aalala sa mga nangyari kanina sa pool. Di ko maiwasang ma-touch sa kanyang mga sinabi, gusto kong damahin ang kanyang mukha gamit ang aking mga palad subalit natigilan ako. Bigla naman siyang lumayo at iniwas ang mukha sa akin sabay sandal ng ulo sa aking balikat. Maya-maya ay naramdaman ko na lang na nakatulog na pala siya, siguro dahil sa sobrang pagod kanina.

Habang tumatakbo ang bus pauwi ay di ko maiwasang isipin ang lahat ng nangyari at maraming katanungan ang pumapasok sa aking isipan.

Maraming "BAKIT" ang naiwan sa aking isipan hanggang sa tuluyan na akong dalawin ng antok at makatulog habang tumatakbo ang bus.

Naallimpungatan ako mula sa aking pagkakatulog nang maramdaman kong parang may nakatingin sa akin, pagmulat ng mga mata ko ay nabungaran ko ang mukha ni Macky sa aking harapan. Nakanigti at pinagmamasdan ako.

"Pangit mo talaga matulog. Naka-nganga ka na naman." pang-aasar niya sabay abot ng pagkain sa akin.

"Kumain muna tayo, malayo pa tayo sa atin, malamang gutom ka na, naka-nganga ka na eh." 

"Adik! kung ano-ano ang pumapasok na kalokohan diyan sa isip mo pati ako pinagtri-tripan mo." sagot ko sa kanya na may halong pagkainis.

pagkatapos namin kumain ay minabuti ko na lang matulog ulit at nagtakip ng mukha upang kung sakaling makatulog ako ng malalim ay di niya makitang naka-nganga ako.

Pilit pa rin siyang nangungulit na wag akong matulog subalit di ko siya pinapansin.

Sa mga oras na iyon ay unti-unting nakakaramdam ako ng kakaiba sa aking sarili, tila nahuhulog ako sa bawat kilos at salita na ipinapakita ni Macky sa akin, ang mga pag-aalala niya mula kanina, hanggang sa ngayon na hindi nya ako nakalimutan pakainin. Ibang pakiramdam, natutuwa ako pero may kirot sa aking puso. Takot na muli ay mawalan na nman ako ng isang mahalagang tao sa buhay ko at tuluyang lumayo ng walang paalam.

1st year High school - Sta. Elena High School Marikina

June 28, 2001

Isang matangkad na lalaki ang nakatayo sa labas ng pinto at kausap ang aming adviser na si Mr. Florence. Di ko alam ang pinag-uusapan subalit parang di ako mapakali sa aking kinauupuan, gusto kong usisain kung anong meron subalit nahihiya ako dahil na rin di naman ako in-volve sa usapan nilang dalawa. Maya-maya ay pinapasok ni Sir Florence ang matangkad na lalaking ito at pinatayo sa harapan at ipinakilala sa buong klase.

"Class, siya si Reynaldo Ramos. bago ninyong classmate, galing siya ng Gapan City. Sige Mr. Ramos ipakilala mo ang iyong sarili sa buong klase.

Tahimik lang ako na nakikinig sa kanya subalit walang pumapasok sa isip ko dahil nakatitig lang ako sa matangkad na lalaking ito, sa aking tantiya ay nasa 5"9 ang kanyang height, maganda ang pangagatawan, malapad ang mga balikat at lalaking lalaki kung umasta. matangos ang ilong at nangungusap ang mga mata. di siya ganoon kaputian, moreno kung pagmamasdan, at mukhang mabango siya.

Natapos ang kanyang pagpapakilala ay wala akong naunawaan sa mga sinabi niya dahil sa sobra akong naging busy na pagmasdan ang kanyang buong katawan. ( Nagpantasya?)

"Salamat Mr. Ramos, sige dun ka na lang maupo sa tabi ni Mr. Palma." sabay turo sa kinaroroonan ko.

Nagulat ako dahil sa aking narinig. Casual akong kumilos upang alisin ang bag ko sa katabi kong upuan upang doon ay maupo ang matangkad na lalaking ito.

Pagkalapit na pagkalapit niya sa akin ay nakangiti ito at iniabot ang kamay sa akin upang makipag-kilala

"Rey pala pare" sabay abot ng kamay

May kalaparan ang kanyang mga kamay di tulad ng sa akin na akalain mo ay kamay ng isang babae, (di kasi ako mahilig maglaro ng basketball noon kaya di nahubog ang aking mga kamay)
May kalambutan din ito at malinis ang mga kuko.

"Ah, Rhenz na lang, para di ka mailang." sagot ko sabay bitaw sa kanyang palad.

Tahimik lang ako sa aking upuan habang nakikinig sa lecture ng aming guro.

"Ilang taon ka na?" tanong niya na ikinagulat ko.

"ah, 15 lng ako, ikaw?" pabawi kong tanong

"18 na tumigil lang ako sa pag-aaral kaya nasa first year pa rin ako." sagot niya na medyo nahihiya

"Ok lng yan, kuya ko rin eh, matanda na nang mag-first year siya. Ok nga iyan eh, nagpatuloy ka pa rin sa pag-aaral." pampalubag loob na sagot ko sa kanya.

" Bakit ka nga pala tumigil ng pag-aaral?" usisa ko

"Lumipat kasi kami ng tirahan mula sa Nueva Ecija papunta dito sa Manila. Doon kami ngayon nakatira sa bahay ng kuya ko." sagot niya habang patuloy na nagsusulat upang kopyahin ang lecture sa blackboard.

"May kapatid ka pala dito? Saan kayo dito sa Marikina?" tanong ko ulit

"Sa Parang kami, doon sa Greenheights Subd. Nakikitira lang kami ng kapatid kong bunso." sagot nya habang patuloy sa pagsusulat.

"Ah! may kapatid ka pa? Ilang taon na siya? lalaki din?

"Hindi,  babae siya, first year din sya, nasa kabilang section lang siya, sabay na kami kasi nag-enrol dito, buti nga tinanggap pa kami kahit tapos na ang enrollment.  13 lang siya, kakagraduate lang. dapat last year pa kami umuwi dito, kaso pinatapos muna namin siya ng elementary para di masayang ung buwan na natitira sa kanya, kaya ayon, inantay ko na lang siya matapos, saka kami umuwi dito sa bahay ng kuya ko" paliwanag niya sabay tunog ng bell pahiwatig na tapos na ang klase at uwian na.

Nauna siyang lumabas ng classroom dahil susunduin pa daw niya ang kapatid niya sa kabilang section. Di na ako nakapag-paalam sa kanya dahil nagmamadali siya.

Masaya ang pakiramdam ko noong araw na iyon. Hindi ko alam kung bakit, basta parang magaan ang pakiramdam ko mula ng makatabi ko siya sa loob ng klase. Hinayaan ko na rin siya na maka-alis dahil may bukas pa naman para makapag-kwentuhan ulit kami ng tungkol sa buhay niya. Marami pa sana akong gustong itanong subalit di ko na nagawa dahil sa pagmamadali niyang makalabas agad ng classroom.



Kinabukasan...........








itutuloy

Tag-ulan

Malakas ang buhos ng ulan ng gabing iyon. Kataka taka sapagkat maliwanag ang sikat ng araw noong umaga. Nakakainis sapagkat wala akong dalang payong. Hindi ko kasi ito nakasanayang dalhin simula pa noong ako’y nag-aaral. Minsan, sinasadya kong iwan kapag inihahatid ni Inay sa may pinto. Ewan ko, tamad yata akong magpayong eh.

Binilisan ko ang hakbang patungo sa labas ng kompanyang pinagtatrabahuhan ko. Ang mga patak ng ulan ay malalaki at kaunting maampiyasan ka ay tiyak na basang basa ka agad. Nasisi ko tuloy ang aking sarili kung bakit ba nag-overtime pa ako, ayan tuloy tiyak na madaling araw na ako makakauwi. Sinagasa ko na ang malakas na ulan patungo sa waiting shed na pinagkakanlungan ng mga tulad kong basang sisiw ng mga oras na iyon at ang mahabang lansangan ay napupuno na ng tubig bahang naiipon sanhi ng papalakas na ulan. At nasiguro kong hindi iyon hihinto agad.

“Mukhang may bagyo ‘ata.” wika ng isang tinig sa aking tabi. Napalingon ako at nakita ko ang isang lalaking naglalaro ang edad sa bente tres, matangkad, moreno ang kutis at may magagandang pares ng mga mata.

Ngumiti siya sa akin ng mapansin ang aking pagmamasid. Napahiya ako at muling ibinaling sa kalye ang aking tingin.

“Ahh, hindi ba ikaw yung accountant diyan sa opisinang yan?” anito na ang tinutukoy ay ang kanyang pinagtatrabahuhang kompanya.

“Ah…oo” matipid kong wika ng hindi tumitingin.

Maya-maya ay nakita ko ang kanyang palad na nakalahad sa tagiliran ko. Nagpapahiwatig siya ng pakikipagkilala. Malugod ko iyong tinaggap. Siya si JM. At sa loob ng waiting shed na iyon ay ipinakilala niya sa akin ang kanyang sarili.

Magmula noon ay palagi na siyang naghihintay sa akin sa labas ng gate. Niyaya akong mag-meryenda kasabay ng mga ilang tawanan at kwentuhan. Siya ang nagsilbing bantay sa akin sa mga panahong ako’y ginagabi sanhi ng gatambak kong trabaho.

“Bakit mo ba ginagawa lahat nang ito ha, JM?” minsan ay naitanong habang sabay kaming naghihintay ng masasakyan ng hapong iyon. Siya ay galing rin trabaho at tulad dati’y walang sawang naghintay sa akin sa labasan.

Natigilan siya. Napatingin siya sa akin. Ngumiti. Ngunit nanatiling tikom ang mga labi sa hinihintay kong kasagutan.

“Masama bang gawin ko lahat nang ito?” balik tanong niya sa akin kasabay ng mahinang tawa. Ngunit ako’y nanatiling nagtataka sa mga inasal niya.

Hindi na naulit ang tagpong iyon na ako’y nagtanong sa kanya ng mga bagay na iyon. Para bang isang piping kasunduan na naming hindi na muling magtatanong sa bagay. Siya na lang ang hihintayin kong magsabi ng niloloob niya. Tutal wala namang masama sa pagiging magkaibigan namin.

Signal number 2… hindi ko alam na may bagyo pala ng araw na iyon. “Ang payong... ang payong nasa gate.” naalala ko ang sinabi ni Inay kanina bago ako umalis. Nagmamadali lang ba ako o talagang hindi ko na inintindi ang mga bilin niya. 

Alas siyete na….bakit kaya natagalan si JM? Dati-rati’y maaga iyong nadating upang sunduin ako at kami’y magmemeryenda. Ang buhos ng ulan ay tila luha ng mga anghel. Malalakas at walang patid. Matiyaga akong naghintay sa kanya sa waiting shed. Alam ko namang darating siya kahit bumabagyo pa.

“Arvie…” mahinang tawag buhat sa likuran. Napalingon ako. Si JM!

“Akala ko hindi ka darating ngayon eh…”. Ewan ko ba, ng mga sandaling iyon gusto ko siyang yakapin.

“Lagi naman akong nandito Arvie, halika na samahan mo akong mamasyal…” anito ng may lungkot sa tinig ngunit ang mga kilos niya ay tila may sigla.

“Ngayon? May bagyo eh. Ano ka ba!”. Marahan niya akong hinawakan sa braso at masuyong hinatak sa ulanan.

“Ay! JM ano ka ba!” inis na wika ko.

“Maligo tayo sa ulan Arvie…kahit ngayon lang, please?” nagmamakaawa ang mga mata niya ng mga sandaling iyon at ako’y napahinuhod niya kahit alam kong kabaliwan iyon.

Naglakad kami sa mahabang pasilyo sa parke sa gitna ng malakas na ulan, Nakita ko si JM na patakbong tinungo ang isang rosas na mayabang na naroon pa rin sa kanyang tangkay sa gitna ng bagyo. Pinitas niya iyon at inabot sa akin.

“Para saan?” wika ko habang kumukurap kurap. Ang tubig-ulan ay bahagyang sumasaboy sa aking mukha.

“Arvie…mahal kita”. Tipid niyang wika sa akin. Salitang matagal kong hinintay. Ang aking luha’y umagos at humalo sa tubig ulan.

“Mahal din kita JM” masuyo niya akong kinabig at niyakap. Ang lamig na dulot ng ulan ay napawi ng aking maramdaman ang mainit niyang yakap. Ipinikit ko ang aking mga mata at hinayaan ko ang aking sarili sa gitna ng ulan kayakap ang lalaking aking iniibig. Parang isang mahabang gabi…

“Arvie…anak?” anang tinig. Si Inay?

Nagmulat ako ng mga mata. Si Inay nga. Umiiyak.

“S-Si JM po?” una kong itinanong. Bakit ba narito si Inay? At bakit ba nasa malamig akong silid?

“Anak…ano bang ginagawa mo sa ulanan? Nakita ka ng mga pulis nakahandusay doon… Diyos ko!”

Wala akong maalala. Ano bang nangyari sa akin? Sa amin ni JM?

Inagaw ng radyo ang atensiyon ko…

"Isang bangaan ang naganap kahapon ng umaga sa kahabaan ng Roxas Ave sanhi ng malakas na buhos ng ulan…tatlo ang nasawi kabilang ang pasahero ng taksi na si JM Dela Cruz , edad 20….hindi na ito umabot ng buhay sa ospital pagkaraang mapailalim sa trak ang taksing sinasakyan."

Bumuhos ang mga luha ko…ang isang tag-ulan ng buhay ko siya nakilala at isang tag-ulan din siya binawi sa akin. Ngunit ang mga huling natandaan ko ay ang mainit niyang yakap at ang matatamis na bulong ng pagibig na kaytagal kong hinintay.

-Wakas-

Kulimlim

Nakita kita sa isang sulok habang nag-iisip ng malalim at napapabuntong hininga. Nilapitan kita. "Okay ka lang?" tanong ko na sa pag-aalala kung ano ang gumugulo sa isipan mo. Tiningnan mo lang ako ng blangko ang ekspresyon ng iyong mukha. Di ko makuha ang ibig mong sabihin. Hinayaan na lang kita. Hindi lang mo alam pero hindi lang ikaw ang nahihirapan sa sitwasyon ngayon. Alam kong mahirap at masakit ang dinadala mo pero doble nito ang katumbas habang nakikita kitang nagkakaganyan at wala akong magawa.

Alam kong meron. Alam kong may ibig sabihin. Alam ko sa bawat kilos mo ay may kahulugan. Pero wala ako sa posisyon upang alamin iyon. "Sino nga ba ako sayo?" tanong ko sa sarili. Alam mong may gusto ako sa'yo ngunit binabalewala mo lang. Hindi ko mahagilap ang mga kasagutan habang ikaw ay hindi umiimik at walang pakialam. Masakit man, hinayaan ko na lang. Sino nga ba ako?

Umupo ka sa tabi ko. Walang imikan ang naganap. Kinakapa ang isa't isa. Humuhugot ng kataga mula sa malalim mong paghinga. "It's not you. It's me. Sorry." sabi mo sa akin na hindi tumitingin sa aking mga mata. Nakayuko at bumuntong hininga.

Masakit marinig na hindi pwede. Na may iba. Pero wala namang naging "tayo" para magkaganito ako. Pinilit ko ang sariling kumalma. "Okay lang yun ano ka ba."sabi ko sa'yo ng may ngiti ngunit malungkot ang mga mata. Tiningnan mo lang ako na para bang nagsasabing "Sana nga okay ka lang, basta nandito lang ako lagi para sa iyo."

Bumalik na ako sa aking upuan at nagbukas ulit ng bote ng beer. Tinagayan ko ang aking sarili. Hinintay ko munang mawala ang bula ng beer sa baso bago ko ito inumin. Gumuguhit sa aking lalamunan ang pait na lasa ng alak ngunit hindi nito natumbasan ang pait na dinadala ng aking puso. Huminga ulit ako ng malalim pagkatapos kong inumin ang nasa baso at sinalinan ulit ito ng alak. Tinungga ko na agad ito at hindi na hinintay ang pagkawala ng bula sa baso. Nag-iinit na ang katawan ko. Tinatamaan na ako.

Nakita kitang pumili ng numero sa song book at nagsimulang kumanta. Napatitig ako sa 'yo, ganon din ikaw. Bigla mong nilihis ang iyong mga mata at tinutok ito sa screen ng iyong kinakanta. Nagpatuloy ka sa pag-awit nang napakaganda. Hindi ko alam kung para sa akin ang kantang iyon o sadyang natamaan lang talaga ako sa bawat liriko noon.

Natapos ka nang kumanta ngunit hindi pa rin natapos ang pait na dulot ng disisyon na ginawa mo kanina. Pilit kong sinasabi sa sarili na okay lang ang lahat ngunit mahirap. Mahirap magtago ng tunay na nararamdaman. Mahirap magpaalipin sa pag-ibig na walang kasiguraduhan.

"Life must go on." pilit na isinisiksik ko sa aking isipan. Lahat ng iyan ay pagsubok lamang sa isang nagmamahalan o mas tamang sabihing nagmamahal ng walang kasiguraduhan.

Inubos ko na ang natira pang alak. Nagpakalasing. Umaasang sa pagkalasing ko'y malimutan ang nararamdaman. Umaasang mabawasan ang kulimlim sa aking kalooban.

-Wakas-

Kababata [2]

Tumungtong kami ng highschool na kaming apat na magkakaibigan ang magkakasama. 1st year ako at 3rd year naman ang tatlo. Hindi na nawala sa amin ang kalokohang sabay sabay magparaos, o di kaya naman ay manood ng bold sa bahay kung saan wala ang mga magulan. Nawala na din ang dating hiya ko sa aking mga kaibigan. Minsan pa nga ay ako ang nagyayaya kaya nagkakatawanan na lang kami sa biruang tila mas malibog pa ako sa kanilang tatlo. Patuloy pa din ang paliligo namin sa ilog at pagsasariling sikap sa loob ng kubo matapos maligo sa ilog. Minsan ay umiidlip na din kami doon kapag napagod sa pagpaparaos.

Isang tanghali ay nagkayayaan na naman sa paliligo sa ilog. Tulad ng dati, harutan at lokohan habang nasa tubig. At pagpasok sa kubo, pagmamaryang palad naman ang pinagkaka-abalahan. Tulad ulit ng inaasahan, kami ni Dino ang unang nilalabasan at huli sina Wesley at Eric. Pangmatagalan talaga ang dalawang yon. Matapos maghugas ng nagkalat na katas sa aming katawan ay balik na sa kubo upang umidlip sandali. Tunay naman kasing napakasarap na matulog sa kubo dahil sa preskong hangin at maaliwalas na panahon. Hindi na kailangan ng electric fan dahil sa malamig na hanging pumapasok mula sa silong ng kubo. Matagal-tagal na din akong nahimbing nang magising ako dahil inalis ang pagkakayakap ko sa kanya at ipinosisyon ako ni Wesley ng nakadapa. Nagtataka man ay nagtulug-tulugan na lang ako dahil iniisip ko din kung ano ang gagawin ni Wesley sa akin. Pasimple kong minulat ng konti ng mata ko upang makita kung ano ang ginagawa nya. Nakita kong tumayo sya at lumapit sa papag ng dalawa na tila tinitignan kung tulog na ito pareho. Pagkatapos ay hunubad nya ang shorts at brief nya. Nang lumingon na sya sa akin ay pumikit na ulit ako at kunwaring tulog. Ramdam ko ang paglapit nya at pagsampa sa papag namin. Nagulat na lang ako ng dahan dahan nyang binaba ang short ko. Kabado man ng mga oras na yon, hindi pa rin ako umimik dahil palaisipan pa din sa akin ang pag-alis nya ng short ko. Hinihintay ko kung ano ang susunod nyang gagawin. Nagulat na lang ako ng pumatong sya sa likuran ko at isiniksik ang galit na galit nyang sandata sa hiwa ng pwet ko. Niyakapa nya ako ng mahigpit. Idiniin nyang mabuti ang alaga nya sa akin at dahan dahan ikinikiskis sa pagitan ng hiwa ng pwet ko. Kaba ang nararamdaman ko ng mga sandaling iyon. Pero nanaig din ang pagnanasa kong napukaw ni Wesley dahil sa kapangahasang ginagawa nya. Unti-unti ay nanigas na din ang aking alaga na naiipit sa pagkakadapa. Marahang umuulos si Wesley sa likuran ko habang yakap niya ako. Ulos na marahan hanggang sa bumibilis na. Mas tumitindi ang excitement at pagnanasang nararamdaman ko. Habang sarap na sarap si Wesley sa kanyang ginagawa. Panay din ang paghalik nya sa aking batok habang ipit ang kanyang pag-ungol at mahinang binibigkas ang pangalan ko. ''Ahhhh... Ahhh... Tony... Ang sarap moooo.... Ahhhh..'', ungol ni Wesley. Ipokrito naman ako kung sasabihin kong hindi ko gusto ang ginagawang kapangahasan sa akin ni Wesley. Sandaling tumigil sya ng gumalaw si Eric sa kabilang papag. Nung sigurado ng tulog ang aming kaibigan ay balik ito sa ginagawa nya sa akin. Patuloy syang umuulos sa aking likuran habang mahigpit ang pagkakayakap sa akin at panay na paghalik.

Inayos na namin ang mga gamit namin at humiga na sa dalawang papag doon. Sina Eric at Dino ang magkatabi, samantalang si Wesley ang katabi ko. Yon na talaga ang nakasanayan namin. Si Wesley, alam na niyang pala-yakap ako sa pagtulog. Sanay na sya sa akin na nakayakap sa kanya kapag natutulog. Kinakantyawan nga nila ako na may pagnanasa ako kay Wesley kaya ako yakap ng yakap. Nagkakatawanan na lang kami. Humiga na sina Eric at Dino sa kabilang papag at kami ni Wesley sa kabila. Gaya ng nakasanayan ko, yumakap na ako kay Wesley. ''Ayan na naman ang mag-asawa! Ha ha ha!'', kantyaw ni Dino. Nagkatawan na lang kami at natulog na ng sabay sabay. Nahimbing ako sa pagkakatulog. Inialis nya ang tigas na tigas nyang sandata sa hiwa ng aking pwet. Akala ko ay titigil na si Wesley. Mali pala ako dahil may iba pala ulit syang planong gawain sa akin. Pinagdikit nya ang aking mga hita habang tinitignan kung nagigising ba ako. Nanatili akong nagtutulug-tulogan. Ngayon ay sa may butas na ng pwet ko nya ito isiniksik, kaya tumatama ang ari nya sa balls ko tuwing umuulos sya. ''Oooohhh.... Aaaaaahhh... Sarap mo talaga Tonyyyy...'', pabulong na pag-ungol ni Wesley habang panay ang pagkadyot sa akin. Lalong lumakas ang kabog ng dibdib ko sa halong libog, excitement at sa takot na baka mahuli kami nila Dino at Eric. Samantalang walang paki-alam si Wesley sa pwedeng mangyari. Ilang mabibilis pang kadyot ay lalong tumigas ang kanyang ari. Humigpit ang kanyang pagkakayakap at kasunod noon ay ang pagsirit ng kanyang katas na pumutok sa may butas ng aking pwet at sa aking balls at singit. Puro ungol ang madidinig kay Wesley. Nang masaid ang katas ay tila napagod ito at hindi umalis agad sa pagkakayakap at pagpatong sa akin. Nung pakiramdam nya siguro ay nakabawi-bawi ng konti ay umalis na sya sa pagkakapatong sa aking likuran at ibinalik na ang aking brief at shorts. Hindi na nya nilinisan ang katas na nagkalat sa akin. Pagkatapos ay yumakap na sa akin at umidlip. Di ko namalayang naidlip na din ako ng mga oras na yon.

''Hoy! Gising na kayong mag-asawa dyan! Ha ha ha!'', tukso ni Dino. ''Uuwi na tayo! Sa bahay nyo na lang kayo maglampungang dalawa! Ha ha ha!'', segunda ni Eric. ''Mga sira ulo kayo!'', si Wesley. At nagkatawanan na lang kami. Nalingon si Wesley sa akin, at sabay ngiti. Naalala ko ang ginawa nya sa akin kanina, napayuko na lang ako at tila napahiya. Pakiramdam ko nga ay namula ako ng mga oras na iyon. Mabuti na lang at walang nakapansin sa kahit isa sa mga kaibigan ko. Umalis na kami sa kubo at umuwi na sa kanya kanyang bahay. Isang bagong nakagawian na naman ang pauulit ulit na nangyari sa kubo. Sa twing kami'y matapos magparaos at matutulog, isinasagawa ni Wesley ang pagpaparaos sa akin. Ang kubong iyon ang naging tanging saksi sa kamunduhang ginagawa sa akin ni Wesley.

Tumungtong kami ng highschool at ganon pa din ang aming gawain. Nanatili ang aming pagkakaibigan. Ako ay 1st year samantalang 3rd year sina Wesley, Dino at Eric. Nagkaroon na ng girlfriend sina Eric at Dino samantalang wala si Wesley at ako. Kaya nga nagkakatuksuhan na baka kami ni Wesley ang magkatuluyan. Kunwari ay naiinis ako pero may kakaibang tuwa akong nararamdaman sa twing tinutukso kami. Syempre, palihim lamang iyon dahil baka layuan nila ako kapag nalaman nila, lalo na ni Wesley. Dumaan ang mga buwan at napapansin naming madalas ay hindi sumasabay ng lunch sa amin si Wesley. Hindi naman sinasabi kung saan sya pumupunta. Hindi na namin tinatanong. Hanggang isang araw, kumakain kami ng tanghalian sa canteen ng school, nang dumating si Wesley at may kasamang babae. Malayo pa lang ay natanaw ko na sya. Hindi ko maipaliwanag pero masama ang kutob ko habang papalapit si Wesley sa table namin. ''O, ayun pala si pareng Wesley at may kasamang chick!'', turo ni Dino. Paglapit ni Wesley ay pinakilala nya sa amin ang kanyang kasamang babae. ''Mga tol, si Charmaine, girlfriend ko!'', bungad ni Wesley. Tila binuhusan ako ng malamig na yelo sa sinabing yon ni Wesley. Nawala ako sa aking sarili habang isa-isa kaming ipinapakilala ni Wesley. Tila naging estatwa ako at hindi man lang maikilos ang aking katawan. ''Hoy bunsoy! Natulala ka jan! Inaabot na ni Charmaine kamay nya o!'', sabi ni Eric kaya lang ako natauhan. ''Ha ha ha! Wala sa sarili si bunsoy dahil nakakita ng maganda!'', biro ni Dino. Pilit na lang akong ngumiti sa kabila ng sakit na nararamdaman ko at inabot ang kamay nya. Tila mahuhulog na ang luha sa mga mata ko kaya nagpaalam na ako. ''Ay, oo nga pala! May dadaanan pa akong librong kailangan sa kakilala ko. Kunin ko lang sandali.'', paalam ko at sabay alis sa canteen. Pumunta ako sa cr at doon ako umiyak ng umiyak. Sobrang sakit ng nararamdaman ko. Hindi ko na maitago na may gusto na talaga ako kay Wesley..

Lumipas ang mga oras ng hindi ko napapansin. Uwian na pala. Palabas na ako ng gate ng may tumawag sa akin. ''Bunsoy! Sabay sabay na tayo sa pag-uwi!'', tawag ni Eric. Kaya sumabay na ako pero wala akong imik kaya nagtanong na si Wesley. ''Bunsoy, ayos ka lang ba? Kanina ka pa tahimik ah. May problema ba?'', tanong ni Wesley. ''H-ha? M-masama lang ang pakiramdam ko..'', sagot ko sa kanya. ''Ganon ba? Hahatid ka na namin.'', si Eric. ''Hindi. Ayos na ako. Kaya ko naman.'', sagot ko. Kaya dumiretso na ako sa bahay namin. Napansin din ako ng aking mga kapatid at magulan dahil sa wala nga akong sigla. Matapos kumain ay umakyat na agad sa kwarto at natulog. Kinabukasan ay nasa labas na ng bahay sina Dino, Wesley at Eric. ''Bunsoy, mahuhuli na tayo!'', tawag ni Dino. Kaya lumabas na ako. Habang nasa daan ay panay ang biruan ngunit iniiwasan ko si Wesley sa hindi gaanong halatang paraan. Tulad na lang ng tanghalian sa canteen. Huling dumating doon si Wesley at pag-upo nya ay sabay paalam ko na kailangan kong magpunta sa library. Noong uwian naman ay pinauna ko na sila sa pag-uwi. Unti unti ay lumayo na ako sa barkadahan. Hindi na ako sumasama basta kasama si Wesley. Pero kung sila Eric at Dino lang ang nag-aaya ay sumasama naman ako. Alam kong napapansin ng dalawa iyon pero hindi na lang nagtatanong.

Lumipas ang dalawang buwan na ganon ang gawain ko. Basta umiiwas ako kay Wesley. Pero isang hapon, labasan na ng school at nagpahuli ako sa paglabas para maka-iwas kay Wesley. Palabas na ako ng gate ng school ng makita si Wesley na nakatayo at nakatingin na sa akin. Hindi ko malaman kung ano ang gagawin ko ng mga oras na iyon. Basta tumuloy pa din ako at hindi ko na lang sya tinitingnan. Palabas na ako ng gate nang hawakan ako sa braso ni Wesley at hinatak ulit papasok sa loob ng campus. ''Wesley! Bitiwan mo nga ako! Ano ba?!'', sabi ko. ''Mag-uusap lang tayo sandali.'', si Wesley. Seryoso sya at walang kangiti ngiti. Dinala nya ako sa likod ng isang room ng science class. Nakasandal ako sa pader habang kinulong nya ako sa pamamagitan ng kanyang mga brasong nakaharang sa magkabilang gilid ko. ''Bakit mo ako iniiwasan?!'', seryosong tanong ni Wesley. ''Hindi kita iniiwasan.'', sagot ko sa kanya na ni hindi man lang ako tumitingin sa mga mata nya. ''Hindi ako tanga para hindi ko mahalata yon Tony!'', pasigaw na sagot nito sa akin. ''Bakit, pinapakialaman ko ba kayo ni Charmaine?!'', pasigaw kong sagot sa kanya. Natigilan si Wesley habang nakatingin sa akin, biglang ngumiti at sinabing ''Sabi ko na nga ba nagseselos ka eh!''. ''Ano ba nginingiti ngiti mo dyan?! Tsaka hindi ako nagseselos noh?!'', paangil kong sagot. Tawa lang ang sinagot ni Wesley. ''Tara na, umuwi na tayo!'', sabay hila sa akin at umakbay. Wala kaming imikan pero pagdating namin sa bahay ay pumasok din si Wesley sa loob at sabay kausap sa aking ina. ''Nay, sa amin po matutulog si Tony. May papatulong daw po syang project sa akin.'', pagsisinungaling ni Wesley sabay tingin at kindat sa akin. ''Ganon ba? Sige, ikaw na bahala dyan sa kababata mo.'', pagpayag ng nanay ko. Kaya kumuha na ako ng damit ko dahil mahahalata ang kadramahan ko kung sakaling tatanggi ako. Kaya pagkakuha ng damit ay dumiretso na kami sa bahay nila Wesley. Parang anak na din naman kasi ang turing sa akin ng Mama ni Wesley. Kaya matapos ang hapunan ay pinaakyat na kami ng Mama nya sa kwarto ni Wesley. Hindi ako umiimik pagpasok namin ng kwarto. Dumiretso ako sa kama at umupo doon. Lumapit si Wesley at tumabi sa akin. Tumingin ako sa kanya. Nakangiti lang sya sa akin. Hindi kami nag-iimikan. Binasag ni Wesley ang katahimikan ng magtanong sya. ''Bakit ka ba nagseselos?'', tanong nya. ''Ano ka ba?! Hindi nga ako nagseselos! Hmp!'', sagot ko sabay talikod ko sa kanya. Nagulat na lang ako sa sunod nyang ginawa.

Hinila ako ni Wesley pahiga sa kama sabay patong sa akin. ''Ano ba Wesley?! Umalis ka nga dyan!'', utos ko sa kanya. ''Ayoko nga! Hehe.. Enjoy ako dito eh!'', sagot nya at lalo pa nya akong niyakap. ''Ano ba Wesley?! Sisigaw ako kapag hindi ka umalis sa ibabaw ko!'', banta ko sa kanya.''E di sumigaw ka! Kala mo ba natatakot ako?! Ha ha ha!'', panunuya p a ni Wesley. Aktong sisigaw ako ng biglang hinalikan nya ang aking labi at hindi na inalis. Kumabog na naman ng malakas ang dibdib ko sa ginawa ni Wesley. Naghalong tuwa, takot at gulat ang naramdaman ko ng mga oras na iyon. Mainit ang buong katawan ni Wesley. Maalab ang mga halik niya sa akin. Unti unti ay napapikit ako sa sarap ng halik nya. Napaka galing humalik ni Wesley. Marahan lang at masarap. Ibang klase, parang hinihigop nya ang dila ko at nilalaro ng dila nya. Hindi ko talaga maipaliwanag ang sarap. Huminto sya sa paghalik. Tumingin sa mga mata ko ng diretso at nagtanong, ''Ako ba ang first kiss mo?''. ''Oo..'', simpleng sagot ko. Napangiti sya sa sagot ko. ''Bakit ka ba nagseselos kay Charmaine eh babae yon?'', tanong nya. Hindi ako sumagot sa tanong n iyon at lumingon sa ibang direksyon. Hinawakan nya ako sa aking baba at iniharap muli sa kanya. ''Yung totoo, gusto ko lang makita kung paano ka magseselos sa kanya.'', may pilyong ngiting sinabi ni Wesley. ''Nakaka-inis ka talaga!'', sagot ko sabay kunot ng noo. ''Ha ha ha! Matagal ko ng alam na gusto mo ako at sinadya ko talaga gawin yon para mapa-amin kita. Effective naman di ba? Ha ha ha!'', biro ulit ni Wesley. Hindi ako umiimik. Nagseryoso si Wesley pero nakangiti pa din. ''Mahal mo ba ako?'', tanong nya. Tanging tango lang ang naisagot ko. Muling naglapat ang aming mga labi. Hindi ko na din napigil ang sarili ko at yumakap na din ako sa kanya. Mas mainit ang paghahalikan namin ngayon kaysa kanina. Napakasarap talagang humalik ni Wesley. Maya-maya ay tumigil ulit sya. ''Tony, gawin natin yung ginagawa natin sa kubo kapag tulog sila Eric at Dino.'', hiling nya. ''Ha?!'', may pagkagulat kong tanong. ''Alam ko namang gising ka kapag ginagawa ko sa iyo yon eh. Tuloy na natin.'', pagsusumamo ni Wesley sa akin. Tango na lang ulit ang naisagot ko kay Wesley. Tumayo sya at ni-lock ang pinto. Pagkatapos ay naghubad na sya ng t-shirt at lumapit sa akin habang nanatili akong nakahiga. Lumapit sya sa akin at inalis na din ang t-shirt ko. Wala ng salitaan, pumatong agad siya sa akin at hinalikan ako sa labi. Napayakap ako sa kanya habang busy ang kamay nya sa paghubad ng brief at shorts na suot namin. Ng matanggal na nya ang aming mga saplot ay niyakap na nya ako. Napaka-init ng mga katawan namin. Huminto si Wesley at sinabing, ''Tony, gawin lang natin ang tulad sa ginagawa ng mga pinapanood natin sa pornong mga tape.''. Tanda ko pa naman lahat ng mga iyon. Bumangon kami sa kama. Tinuloy namin ang maalab naming halikan. Tanda ko kasi noong nanonood kami na isisusubo ng mga babae ang ari ng mga lalake kaya kumalas ako sa pagkakahalik kay Wesley. Tulad sa pinanood namin, hinalikan ko pababa si Wesley. Mula sa labi ay bumaba sa leeg patungong dibdib, sa tyan, sa puso at naabot ko na ang ari niyang galit na galit. Noon ko lang nakita ito ng ganon kalapit. Ang laki pala talaga nito. Medyo maugat at mataba. Mahaba ito at mapula ng nangingintab na ulo. Napapaligiran ito ng makapal na balahibo. Malaki din ang maputi nyang balls. Doon ko sya sinimulan. Dinilaan ko ang balls nya na ikina-ungol nya ng malakas. Ganon kasi ang natatandaan ko. Ginawa kong tila buto ng santol ang pagsipsip sa balls nya. Sarap na sarap si Wesley sa ginagawa ko. Sumunod kong dahan dahang dinilaan ang ulo ng ari ni Wesley. Ang sarap din isubo ng tigas na tigas na ari niya. Hanggang sa sinubo ko na pati ang katawan nito. Nagtaas baba ako sa matigas na sandata ni Wesley. ''Aaaahh.. Shit! Ang sarap Tony... Aaaahh..'', ungol ni Wesley. Maya maya ay unti unti na din kinakadyot ni Wesley ang bibig ko. Medyo nabibilaukan nga nga ako sa pagkadyot nya dahil sa haba ng ari nya. Baguhan pa lang ako kaya hindi ko pa kaya ang tinatawag na deep throat. Sarap na sarap si Wesley. Puro ungol ang maririnig sa kanya hanggang sa pinigil muna niya ako.

''Tony, papasukin kita sa pwet mo.'', ri Wesley. ''Ha? Di ba masakit yon?!'', tanong ko. ''Syempre sa una masakit pero sasarap din yon. Payag ka na..'', pangungumbinsi nya sa akin. ''Sige. Pero dahan dahan lang ha?'', pakiusap ko. ''Sige, ako bahala sa iyo.'', paniniguro ni Wesley. Kumuha na ng baby oil sa banyo si Wesley at nilagyan ang naghuhumindig niyang sandata. Matapos noon ay lumapit sya sa akin. ''Tumuwad ka na Tony.'', utos niya sa akin. Ginawa ko naman ang sinabi nya. Pinahiran ni Wesley ng maraming oil ang butas ng pwet ko. Una ay hinihimas muna ni Wesley ang aking butas. Maya-maya ay unti unting pinapasok niya ang hintuturo nya sa butas ko. Masakit na hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. ''Aaahhh.. Wesley, masakit..'', daing ko kay Wesley. ''Ganyan talaga sa simula. Medyo konting tiis lang..'', paliwanag nya. Kaya pinabayaan ko lang na maglabas-masok ang hintuturo nya sa butas ko. Tama nga si Wesley dahil katagalan ay sumasarap na ito. Naging dalawa ang daliri nya, hanggang naging tatlo na ang daliri nya sa loob ko. Medyo masakit pero masarap naman. Maya-maya ay bumulong na si Wesley, ''Tony ipapasok ko na ha? Sabik na sabik na ako eh..''. ''Sige.. Dahan dahan lang ha?'', hiling ko. ''OO, Ako bahahala sa iyo.'', sagot nya.

Pumwesto na si Wesley sa likuran ko. Itinutok ang kanyang ari at dahan dahang ipimasok. ''Ahhh! Ansakit Wesley!'', daing ko sa kanya. ''Ah, sige. Dadahan dahanin ko na lang. Yung ulo muna ang ipapasok ko..'', si Wesley. Tila mapupunit ang butas ng pwet ko sa pagpasok ng ulo ng napakatigas na ari ni Wesley. Nanatili kami sandali sa ganong posisyon. ''Pwede ko na bang ituloy Tony?'', tanong ni Wesley. ''Sige, pero dahan dahan lang ha?'', pakiusap ko. Unti unti ay pinasok na ni Wesley ang matigas nyang sandata sa aking pwet. Sobrang sakit ngunit tiniis ko dahil gusto kong si Wesley ang maging first time ko. Marahan lang at may alalay ang pag-ulos niya sa akin. ''Ahhh.. Ang sikip mo Tony.. Ahh... Ang saraaaap...'', ungol ni Wesley. Napapa-ungol na lang din ako dahil sa pinaghalong sakit at sarap. Kalaunan ay puro sarap na ang aking nararamdaman. Puro ungol ang maririnig sa loob ng kwartong iyon. Pabilis ng pabilis ang paglabas pasok ng ari ni Wesley sa akin. Ilang kadyot pa ay lalong tumigas ang ari niya sa loob ko. Tapos ay ibinaon na ni Wesley mabuti ang ari nya at kumislot kislot na ito sa loob ko na tanda na ng nilabasan na pala sya. ''Aaahh... Aaahh.. Ang sarap mo talaga Tony...'', ungol nya. Nang masaid na nya ang katas nya ay hinugot na nya ito. Ang sakit ng hugutin nya ang ari nya. Nang hawakan ko ang butas ko ay may bahid ng konting dugo. ''Virgin ka pa talaga. Halika, maglinis na tayo sa banyo.'', si Wesley. Kaya nagtungo na kami sa banyo at naglinis. Sabay na kaming naligo. Sa banyo ay panay ang aming paghahalikan, yakapan at himasan. Pagkatapos ay magkayakap kaming natulog.

Kinabukasan ay sabay ulit kaming naligo. Hindi namin maiwasang magtalik ulit sa loob ng banyo. Doon ay niluhuran ko ulit sya. Tigas na tigas ulit ang ari niya. Sinubo ko ulit ito. Pinipilit kong i-deep throat ngunit hindi ko makaya dahil sa laki nito. ''Tony, ok lang kahit hindi mo kaya. Basta tsupain mo lang, ayos na ako.'', si Wesley. Kaya nga ganon ang ginawa ko. Nagtaas baba ako sa pagsubo ng ari nya. Medyo may katagalan kaming ganon hanggang sa bumulong na si Wesley ng ''Aaaahhh.. Tony... Ayan naaaaa... Aaaahhhh...'', ungol niya. Kasabay noo'y pagsirit ng katas nya sa loob ng aking bibig. Napakaraming katas ang lumabas sa kanya. Tila masusuka ako sa dami nito na nalunok ko na ang iba at ang iba ay lumabas sa bibig ko. Kakaiba ang lasa manamis namis na kakaiba. Lasang hindi maikukumpara. Matapos noon ay nag-ayos na kami para sa pagpasok ng school.

Dumating kami sa eskwelahan at nandon na sina Eric at Dino. ''Eto na pala ang mag-asawa eh!'', si Dino. ''Baliw! Ha ha ha!'', si Wesley. ''Hinahanap ka nga pala ni Charmaine Wesley.'', si Eric. Sa narinig ko ay tila naasar na naman ako kaya nagpaalam na ako sa kanilang papasok na ako ng klase. Tapos ay umalis na ako. Tanghalian na ulit ng magkita kita ulit kami. Naiba na naman ang mood ko ng makita ko na kasama ng tatlo si Charmaine. Sa ibang upuan ako umupo.

Itutuloy...

Nilimot Na Pag-ibig 10

photo by: truthsofme

Kamusta naman po ang lahat? At sa mga masugid na mambabasa ng blog page na ito.

Gusto ko lang pong pasalamatan ang mga taong sumusubaybay ng aking kwento kayo po ang inspirasyon ko upang ipagpatuloy ko ang aking pagsulat, syempre bukod sa LABS ko na syang nagbibigay ng kahulugan at kulay sa mundo ko. Ayiehhhh... kinilig naman ako... 

Gusto ko ring pasalamatan sila Lexin, si Knight-in-a-shining-armor, si lou, ericka, si brayan, si ronald, ang anak kong si demure at higit sa lahat yung mga anonymous silent readers. Na sumusubaybay sa kwentong ito. MARAMING SALAMAT!

Hindi ko na po papatagalin pa... ito na po ang Chapter 10 ng Nilimot Na Pag-ibig...

_____

Una po sa lahat ay nagpapasalamat ako sa mga kaibigan ko na nagpush sa akin na sumulat dahil sa totoo po frustrated writer ako pero dahil sa mga friends ko na nagbigay ng insipirasyon at encouragement ay sinubukan ko muling magsulat since gusto ko rin nman.

Pangalawa, I would like to thank Kenjie for making me one of the authors here. Thank you DIZZY...

Next, I would like to thank truthsofme  for making the cover photo of my story.

Lastly, I would like to thank in advance all the visitors of this blog page who will read my story.

Thank you.

Disclaimer: 

This story is based on true to life experience, names of the characters and some scenarios are intended to be changed to protect their privacy.

Comments and any kind of reactions are welcome.  

You have the freedom to express your feelings.

Enjoy reading!

_____ oooOooo _____